বেটুপাত

বেটুপাত

Thursday, 30 August 2018

বুৰঞ্জীয়ে গৰকা চৰাইদেউ (হীৰামনি শৰ্মা উপমন্যু )

           ১২২৮ খৃষ্টাব্দত ম্যুং- ড্যুন- চুন- খামলৈ আহি অসমীয়া জাতিৰ  জনক চাওলুং চ্যুকাফাই ১২৫৩ খ্যীষ্টাব্দত চৰাইদেউত স্থায়ী ৰাজধানী পাতে আৰু
৬০০বছৰীয়া আহোম ৰাজত্বৰ শুভাৰম্ভ কৰে ।
             এই চৰাইদেউৰ কথায়ে অকমান লিখিব লৈছো , সৰু থাকতে চৰাইদেউৰ ওপৰত লিখা এখন গ্ৰন্থ পঢ়িছিলো আৰু কেইবছৰ মান আগতে

"আমাৰ অসম"ত  এটা প্ৰৱন্ধ  পঢ়িছিলো ।
ডঃ লীলা গগৈ দেৱে তেখেতৰ "টাই সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা" নামৰ গ্ৰন্থত "চে -ৰাই- ডয়" শব্দৰ পৰাই চৰাইদেউ হৈছে বুলি ক'ব খোজে শব্দগত অৰ্থ অনুসৰি " চে মানে নগৰ ,'ৰাই' মানে জিলিকা আৰু
'ডয়' মানে পাহাৰ ।অৰ্থাৎ পাহাৰত জিলিকা নগৰ।

##" চৰাইদেউ" ঠাইখন অসমৰ গৌৰৱময় ঠাই । কাৰণ ইয়াতে স্বৰ্গদেও চ্যুডাংফাৰ (১৩৯৭-১৪০৭)
শতাব্দীলৈ ১৫০বছৰ ধৰি আহোমৰ ৰাজধানী আছিল ।
               পিছলৈ ৰাজধানী তুলি নিয়ে গড়গাওঁলৈ,
তাত ৰুদ্ৰসিংহই প্ৰায় ১৭২৩ চনলৈ ৰাজত্ব কৰে,
তাৰে পিছতে ৰংপুৰ আৰু শেষলৈ পুৰনন্দৰসিংহই
১৮২৬লৈ ৰাজত্ব কৰে ।
                চৰাইদেউৰ পৰা ৰাজধানী তুলি নিয়াৰ
পিছত সেই চৰাইদেউত কোনো ৰজাৰ মৃত্যু হ'লে
শৱদেহ আনি মৈদাম দিয়া হয় ।
            চৰাইদেউৰ কাষতে থকা দেওশালত আহোম ৰাজত্ব কালত বিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান সম্পন্ন হৈছিল ।দেওশাল আৰু লাংকুৰি দেৱতাৰ
মন্দিৰৰ ধ্বংসাৱশেষ এতিয়াও চৰাইদেউত দেখিবলৈ পোৱা যায় ।
            এইবোৰ দেখি শুনি জানিব পাৰি যে ৰাজকীয় আৰু ঐতিহাসিক দিশৰ পৰাও চৰাইদেউ
- ৰ গুৰুত্ব অধিক আছিল আৰু এতিয়াও আছে ।আৰু অসম তথা অসমীয়া থকালৈ থাকিব ।
       
#### চৰাইদেউক " কি- তাম- দয়" অৰ্থাৎ দেৱতা
পূজাৰ পৰ্বতীয়া ঠাই ।
            পিছলৈ চৰাইদেউ অৱহেলিত হৈ এখন ঘন
জংঘলত পৰিণত হয় । প্ৰায় অসমৰ স্বাধীনতাৰ বেলিমাৰ যোৱাৰ লগে লগে অসমৰ অতীত গৌৰৱ
শেষ হৈ যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল । ঠিক তেতিয়াতে
১৯৫২ চনত আহোম স্বৰ্গদেও সকলৰ বংশধৰ গনেশ চন্দ্ৰ ৰাজকোঁৱৰে অতীত ইতিহাস উদ্ধাৰৰ
নামত ব্যস্ত হয় ।
                 গনেশচন্দ্ৰ ৰাজকোঁৱৰে বহু কষ্টৰে চৰাইদেউৰ মৈদাম পোহৰলৈ অনাৰ নামত বহুতো
কষ্ট কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাতে পোহৰলৈ চৰাইদেউক আনিব পাৰিছে , নহলে চৰাইদেউ কৰবাত হেৰাই গ'ল হেঁতেন ।
             ১৯৫২ চনতে চৰাইদেউৰ সমীপৰ এঙেৰাত কোঁৱৰ সকলৰ তিনি ফৈদৰ বংশাৱলী
অনুষ্ঠিত হৈছিল । তাতেই চৰাইদেউক উদ্ধাৰৰ বিষয় আলোচনা কৰে আৰু চৰাইদেউ উদ্ধাৰ কৰি
স্বৰ্গদেও সকলৰ প্ৰতি তৰ্পন দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয় ।
              ১৯৫৩ চনত মৈদামৰ নাতিদূৰত শ- ধোৱা
ৰজাদিনীয়া পুখুৰীৰ পাৰত ফাগুন মাহৰ কৃষ্ণ চতুৰ্থীৰ দিনা পায়সৰ শৰাই দি তৰ্পন উৎসৱৰ শুভাৰম্ভ কৰে ।
                গনেশচন্দ্ৰ ৰাজকোঁৱৰে নিজে কিছু মানুহ লগাই ধোদৰ আলিৰ পৰা মৈদাম অঞ্চললৈ
যাব পৰা পথ উলিয়াবলৈ হাবি- জংগল কাটি এটি
সুন্দৰ পথ নিৰ্মাণ কৰে ।
                 স্বৰ্গদেও সকলোক তৰ্পণ উৎসৱৰ লগতে সংগতি ৰাখি পিছলৈ চৰাইদেউৰ স্থানীয় লোকবোৰে গাখীৰ,পায়সৰ শৰাই মেজেঙাত সজাই তৰ্পণ উৎসৱ পালন কৰি আহিছে আৰু চৰাইদেউৰ অতীত গৌৰৱ জীয়াই ৰাখিছে ।
         
##### বিশিষ্ট বুৰঞ্জীবিদ ভূবন চন্দ্ৰ সন্দিকৈ দেৱে
চাংৰুং ফুকনৰ বুৰঞ্জীৰ প্ৰথম খণ্ড সম্পাদনা কৰি
কৈছে --- বহু যত্ন আৰু স্বাৰ্থ ত্যাগত অনুপ্ৰাণিত হৈ
ৰাইজ সকলে ডেৰশবছৰ ধৰি হাবিত ঢাক খাই থকা স্বৰ্গদেউ সকলৰ মৈদাম সমূহ পুণৰ জীয়াই তোলে । আৰু স্বৰ্গদেও সকলৰ পবিত্ৰ আত্মাৰ প্ৰতি এগচি শলাবন্তি আৰু এখনি গুৱা তেৰা সকলৰ বংশধৰৰ লগতে অসমীয়া জাতিয়ে সভক্তিৰে অৰ্পণ কৰিবলৈ পাইছে , যিজনাৰ কষ্টত
তেৱেঁ হ'ল -- স্বৰ্গদেও বংশধৰ ভূতপূৰ্ব সৰু মথুৰাপুৰ চাহ বাগানৰ প্ৰতিষ্ঠাপক স্বৰ্গীয় গনেশ চন্দ্ৰ ৰাজকোঁৱৰ, তেওঁৰে পুত্ৰ তিলেশ্বৰ ৰাজকোঁৱৰ লগতে মুক্তি যোদ্ধা উমাকান্ত ৰাজকোঁৱৰ ।
         ১৯৫৩ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈ চৰাইদেউ বহুতো
পৰিবৰ্তন হ'ল ।
         চৰাইদেউৱে এতিয়াও অসমৰ লোক সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত খনত এক সুকীয়া আসন দখল কৰি আছে । সেয়েহে বিহু গীত বোৰত  চৰাইদেউৰ কথা প্ৰতিফলিত হৈ আছে ।
             "" চৰাইদেউ পৰ্বতত কুকুৰা কাটিলো
                       পাটকাইত পৰিলে তেজ
             নাচনীৰ খোপালৈ চাবকে নোৱাৰি
                       যেন ময়ূৰৰ নেজ।
            বিহুটি আছিলে কলিয়াবোৰতে
                     চৰাইদেউত ল'লেহি ঠাই
         গাৱঁৰ ডেকা বুঢ়াই আদৰি
         আনিলে ৰঙালী বিহুটি পাই ।
       
      **********************
- হীৰামনি শৰ্মা উপমন্যু


No comments:

Post a Comment