বেটুপাত

বেটুপাত

Sunday, 14 January 2018

মুখ্য সম্পাদকৰ কলমত

      অসমীয়া জাতিৰ দাপোনস্বৰূপ কাতি বিহুক কঙালী, মাঘৰ বিহুক ভোগালী আৰু বহাগ বিহুক ৰঙালী বিহু বুলি জনা যায়। ভোগালীৰ অৰ্থ ভোগ কৰা, ফূৰ্তিমনেৰে  পৰিয়াল, চুবুৰী তথা সমাজৰ লগত এসাজ খোৱা। খেতি চপাই গৃহস্থৰ ভড়াল হৈ পৰে ধান-চাউলেৰে উভৈনদী নৈ-বিল শুকাই, মাছ -পুঠিৰো কাল নাই। সকলোৱে আনন্দ মনেৰে এসাজ খায়

বিশ্বায়নৰ যুগত আধুনিকতাৰ সৈতে খাপ খাই পৰা বিহুটি এইবাৰ যেন আৰু এখাপ ওপৰলৈ গল। অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন প্ৰতীকিৰে নিৰ্মাণ ' ভেলাঘৰসমূহ। প্ৰায় ১৫/২০ দিন আগৰ পৰাই আয়োজন ' বিশাল প্ৰাক  ভোগালী মেলাবোৰ।

হেৰাই যোৱা চহা আমেজখিনিৰ সোৱাদ লবলৈ বিভিন্ন ঠাইত মেজিও কিনিবলৈ পোৱা গল। তাহানিৰ আইতাৰ আখলত পিঠা পুৰা কথাবোৰ সাধু যেন লগা 'ল। সন্ধিয়াৰ লগে লগে উচ্চস্বৰত শুনা পোৱা গল ৰক বিহু(?) বোৰ।

সকলো পৰিৰ্বতন, সময়-সমাজ-নীতি-নিয়ম।

সময়ৰ আগ্ৰাসনক আমি নতশিৰে স্বীকাৰ কৰি লবই লাগিব যদিও অতিমাত্ৰা আধুনিকতাৰ পৰশত আমি যাতে পুৰণি ভেটি নেহেৰুৱাও তাৰ বাবেও নিশ্চয়কৈ লক্ষ ৰাখিব লাগিব। নহ'লে প্ৰতিদিনেই নতুনত্বৰ সন্ধানত আমাৰ অস্বিত্ব এদিন ইতিসাহ হোৱাটো স্বাভাৱিক। 

বিচাৰ ৰাইজৰ হাতত……!!!

শেষত "সুবাস" মুখ্য সম্পাদকৰ গুৰু-দ্বায়িত্ব পালনত পদে পদে হোৱা ভুলৰ বাবে পাঠকবৃন্দৰ ওচৰত ক্ষমা ভিক্ষাৰে আৰু "সুবাস" সমূহ পাঠকলৈ ভোগালী বিহুৰ হিয়া ভৰা শুভেচ্ছাৰে আপোনালোকৰ হাতত তুলি দিলো "সুবাস" জানুৱাৰী মাহৰ সংকলনটি।
ধন্যবাদেৰে


দেৱব্ৰত শৰ্মা
মুখ্য সম্পাদক

সুবাস

কাব্যশ্ৰী বৰদলৈক বিচাৰি ফুৰা ল'ৰাটো

     আজি বোলে সি কাব্যশ্ৰী বৰদলৈক দেখিছিল,
     সেইযে গণেশগুৰিৰ পদপথত
      হয়তো ঢাপলি মেলিছিল মনটোৱে
      মনৰ শিকলি টানি ,
      নিজকেই সান্তনা দি ভাবিছিল,
     " সম্বন্ধবোৰ নিচেই ঠুনুকা,
অকল্পনীয় ভাৱে মুখা-মুখী হয়,
ধূসৰ অতীতৰ,
ঘূৰি চাওঁতেই দেখোন
পদপথেৰে সৰকী যায় নতুনত্বৰ সান্নিধ্যত,
এটা স্তব্ধ অতীতৰ
তেজে ধোঁৱা কথা চিত্ৰ।
কোবাই বিৰিঙাই যায়,
স্মৃতি নামৰ এলান্ধু ধৰা
ফাইলটোৰে
কেইটামান বক্র চিত্ৰ...."
       ডাউন টাউন ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা
শ্ৰদ্ধাঞ্জলি কাননলৈ আজি স্তব্ধ।
      কাব্যশ্ৰী বৰদলৈৰ ওঁঠত
 হাঁহিৰ খলকনি তুলিবলৈ
 আজি নাই সেই প্ৰেমৰ কোঁৱৰ জন।
       হয়তো আছে অন্য কোনোবা ,
যাৰ খোজত খোজ মিলাই ,
কাব্যশ্ৰী বৰদলৈয়ে আজি
তিঘিল ঘিলাব পাৰে,
গুৱাহাটীৰ ব্যস্ত ৰাজপথত।
      পাৰে দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰত হাতত হাত থৈ আড্ডা মাৰিব।
       শেষ ভেলেণ্টাইনৰ সেই উপহাৰ,
      আজি হয়তো মনত নাই কাব্যশ্ৰী বৰদলৈৰ।
       মাজত কিছু শূন্যতা ......
.................
       কাব্যশ্ৰী বৰদলৈৰ শেষ উপহাৰ ৰুমাল খনেৰে ,
        বৈ অহা দুধাৰী লোটাক সামৰি,
       আধালেখা সুৰৰ কাহিনীটো সামৰি
তেওঁ যাত্ৰা কৰিছিল শিৱসাগৰ অভিমুখে
      বুকুত সাৱটি কাব্যশ্ৰী বৰদলৈক শেষবাৰৰ বাবে দেখাৰ ,
কিছু কেঁচা সজীৱ স্মৃতি।

কৌস্তুভ কানু বৰা

Saturday, 13 January 2018

মাতৃ হৃদয়


 নিস্তব্দ নিশা বাহিৰত এজাক ফেৰফেৰীয়া বতাহ দিনৰ ভাগৰ কোলাহলবোৰ নোহোৱা হৈ নিমাওমাও হৈ পৰিছে অঞ্চলটো। সকলো নিতাল মাৰি নিদ্ৰাদেৱীৰ কোলাত আশ্ৰয় লৈছে কিন্তু শুৱ পৰা নাই মৌচুমী চলিহা। তেওঁ নিদ্ৰাদেৱীক আৰাধানা কৰি কৰি ভাগৰি পৰিছে, দেৱী সন্তুস্ট হোৱাই নাই অতীতৰ সেই অভিসপ্ত দিনটোৰ স্মৃতিয়ে তেওঁক বৰকৈ আমনি কৰিছে। বাগৰৰ পিছত বাগৰ সলাইছে কিন্তু তেওঁ শুৱ পৰা নাই কালিকা লগা মংগল বাৰটোৱেই নিষ্ঠুৰভাৱে তাইৰ বুকুৰ পৰা কাঢ়ি লৈ গল তাইৰ বুকুৰ পদুম ফুলপাহ
   মৌচুমী চলিহা এগৰাকী  প্ৰবক্তা তেওঁৰ স্বামী অভিজিৎ চলিহা GMCH এজন প্ৰতিষ্ঠিত চিকিৎসক। তেওঁলোকৰ বিয়াৰ কিছুদিন পাছতেই মৌচুমীৰ কোলালৈ আহিছিল জোনাক জোনাকৰ জন্মই মৌচুমী আৰু অভিজিৎৰ জীৱনলৈ কঢ়িয়াই আনিছিল অপাৰ সুখ আৰু আনন্দ
একোলা - দুকোলাকৈ বাঢ়ি অহা জোনাকৰ লগত দুয়ো ভীষণ বস্ত হৈ পৰিছিল জোনাকৰ কোমল , মৰমলগা মুখ আৰু তাৰ মৰমৰ আব্দাৰবোৰে মৌচুমী আৰু অভিজিৎক পাহৰাই দিছিল দিনটোৰ ভাগৰবোৰ। তাৰ হাহিঁবোৰৰ মাজতেই তেওঁলোকে বিচাৰি পাইছিল বিচৰা সকলো সুখ এনেকৈয়ে জোনাকে পাচঁটা বসন্তত ভৰি দিলে তাৰ উৎপাতবোৰ দিনে দিনে বাঢ়িবলৈ ধৰিলে সি এদিন তাৰ বন্ধু ৰাজৰ লগত ফুৰিবলৈ যাবলৈ দিবলৈ মাকক নেৰা-নেপেৰাকৈ জোৰ কৰিলে ৰাজ আৰু তাৰ মাক - দেউতাক শ্বিলংলৈ ফুৰিবলৈ যাব , জোনাকেও তেওঁলোকৰ লগত তাক যাবলৈ দিবলৈ বৰকৈ জোৰ কৰিলে। প্ৰথমতে মৌচুমীয়ে আপত্তি কৰিছিল যদিও অৱশেষত জোনাকে কন্দা- কটা কৰাত তাক যাবলৈ অনুমতি দিলে। পিছদিনা ৰাতিপুৱা দহমান বজাত ৰাজ আৰু তাৰ মাক - দেউতাকৰ সৈতে জোনাকে শ্বিলং অভিমুখে যাত্ৰা কৰিলে। কিন্তু নিয়তিৰ কি পৰিহাস; তেওঁলোকৰ গাড়ী আৰু এখন ট্ৰাকৰ মাজত এটি ভয়ংকৰ দূঘটনা সংঘটিত হল আৰু ৰাজ , ৰাজৰ মাক- দেউতাকৰ লগতে জোনাকো গুছি গল আন্ধাৰৰ দেশলৈ, এক অজান দেশলৈ ..........
জোনাকৰ মৃতুত মৌচুমী আৰু অভিজিৎৰ মুৰত সৰগ ভাগি পৰিল ভৰিৰ তলৰ মাটিকণো যেন নোহোৱা হৈ পৰিল পুত্ৰহাৰা হোৱাৰ বেদনাত দুয়ো জজৰিত হৈ পৰিল। পিতৃ অভিজিৎ চলিহাই বেছিভাগ সময় বাহিৰতে কটাব ধৰিলে দিন বাগৰাৰ লগে লগে তেওঁৰ যান্ত্ৰনাবোৰ কিছু কমি আহিল , নিজকে চম্ভালিবলৈ শিকিলে কিন্তু একেবাৰে ভাগি পৰিল মৌচুমী পুত্ৰশোকৰ বেদনাত তেওঁ একেবাৰেই ভাগি পৰিব ধৰিলে তেওঁৰ এনে লাগিল যেন এটা ডাঙৰ ভূমিকম্প আহক আৰু সকলোবোৰ যেন নিঃশেষ হৈ পৰক আজি প্ৰায় দুটি বছৰ পাৰ হৈ গল  ....  কিন্তু , পাহৰোঁ বুলিও তেওঁ আজিও পাহৰিব পৰা নাই সেই অভিসপ্ত দিনটো আন্ধাৰৰ মাজত তাই এতিয়াও বিচাৰি ফুৰে পুত্ৰ জোনাকক। জোনাকৰ মৰম লগা মুখখন আৰু তাৰ মৰমৰ আব্দাৰবোৰে তাইক বৰকৈ আমনি কৰে পুত্ৰৰ মৃতুৰ দৰে নিষ্ঠুৰ বাস্তক আজিও মানি লব পৰা নাই মৌচুমীয়ে তেওঁৰ এনে ভাৱ হয় জোনাক যেন মৰা নাই, সি আকৌ আহিব , আকৌ তাইক 'মা ' মাবুলি চিঞৰি উঠিব .... এইবোৰকে ভাবি থাকোঁতে কেতিয়ানো আহি ৰাঙলী সূৰুযে আহি অঞ্চলটো পোহৰাই পেলালে মৌচুমীয়ে গমেই নাপালে কাষৰ বিচনাখনত চকু ফুৰাই দেখে স্বামী অভিজিৎ ইতিমধে শোৱাৰ পৰা উঠিলেই তাইও খপ - জপকৈ উঠি বিচনাখনতে অলপ বহে


'' এইটো কাৰ কেচুঁৱা, ইয়াত কেনেকৈ পৰি আছে, পুলিচক খবৰ দিব লাগিব '' বাহিৰৰ পৰা ভাহি অহা শব্দৰ টুকুৰা কেইটিমান আহি মৌচুমীৰ কাণত পৰিল তেওঁ লৰা - লৰিকৈ বাহিৰলৈ ওলাই গৈ দেখে ৰাস্তাৰ কাষত এটি কণমানি শিশুৱে হাত - ভৰি মাৰি খেলি আছে। কণমানিটো দেখি তাই নিজকে ৰখাব নোৱাৰিলে তাই দৌৰি গৈ কেচুঁৱাটো কোলাত তুলি ললেগৈ। মৰম লগা শিশুটোৰ এধানিমানি হাতৰ স্পশত মৌচুমী আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিল। তাইৰ এনে লাগিল এয়া যেন তাইৰ জোনাকৰ কোমল হাতৰহে স্পশ কণমানিটোৰ মুখত চকু ফুৰাই তাইৰ এনে লাগিল জোনাকে যেন তাইলৈ চাই হাঁহি আছে। মৌচুমীয়ে আলফুলে কণমানিটোক কোলাত তুলি ঘৰলৈ লৈ আহিল মৌচুমীৰ এনে ভাৱ হল এই কণমানিটোৱেই যেন তাইৰ বুকুৰ পদুমফুলপাহ কৰবাৰ পৰা যেন জোনাকে চিঞঁৰি উঠিল ''মা মই আকৌ আহিলো '', মই উভতি আহিলোঁ মা'' , মই আকৌ আহিলোঁ তোমাৰ বুকুৰ মাজলৈ মা ''' মৌচুমীৰ দুচকুয়েদি লোতক সৰি পৰিল ৱেগ আৰু আনন্দত উথলি পৰি তাই কণমানিটোক - জোৰে সাৱতি ধৰি আকোঁৱালি ললে আৰু উপযুপৰি কণমানিটোৰ দুগালত চুমা আকিঁ দিলে। দূৰৰ পৰা অভিজিৎতে মৌচুমী আৰু কণমানিটোক দেখি আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিল আৰু আৱেগত তেওঁৰ দুচকুয়েদি লোতক সৰি পৰিল তেওঁ মনতে কণমানিটোক আপোন কৰি লোৱাৰ সিদ্ধান্ত ললে আৰু তেওঁ কৈ উঠিলএইয়াই হৈছে মাতৃ , এইয়াই হৈছে মা , যি মমতাৰ অন্য এক নামএইয়াই হৈছে মাতৃ হৃদয় মৌচুমীৰ এই আচৰণত প্ৰকৃতিও আনন্দত মতলীয়া হৈ পৰিল আনন্দৰ চিন হিচাপে প্ৰকৃতিয়ে এচমকা কলীয়া ডাৱৰৰ সৈতে ধাৰাৰ বুকুলৈ নমাই আনে বাৰিষাৰ প্ৰথমজাক বৰষুণ .

 ৰাজশ্ৰী শমা
 কলিয়াবৰ,নগাওঁ