বেটুপাত

বেটুপাত

Tuesday, 16 October 2018

সম্পাদকীয়: এইবাৰ পূজাত কিতাপ কিনোঁ আহক ( সৌৰভ জ্যোতি দত্ত )


    প্ৰথমে সুবাসৰ সমূহ পঢ়ুৱৈ তথা শুভাকাংক্ষীলৈ সুবাস সম্পাদনা সমিতিৰ তৰফৰ পৰা আগন্তুক দূৰ্গোৎসৱৰ শুভকামনা জ্ঞাপন কৰিছোঁ এতিয়া সকলোফালে দূৰ্গা পূজাৰ উখল মাখল শেৱালী ফুলা বতৰত প্ৰকৃতিয়ে যেন এক ৰূপত অামাৰ সকলোৰে আগত ধৰা দিছেহি আজি দহবছৰ আগতে আমাৰ ওচৰে-পাজৰে অঞ্চলসমূহত যিমান কেইখন পূজাৰ মণ্ডপ আছিল, এতিয়া পূজা মণ্ডপৰ সংখ্যা তাৰ দুগুণতকৈও অধিক এইকথা অসমৰ যিকোনো ঠাইতে প্ৰযোজ্য, আপোনালোক সকলোৱে নিশ্চয় লক্ষ্য কৰিছে তাতে আকৌ এতিয়া আগতকৈ পূজাৰ দৰ্শনাৰ্থীৰ সংখ্যাও তুলনামূলক ভাবে বহুত বেছি সকলো ফালে জাক জমকতা পূজাক লৈ কিন্তু এইখিনিতে এটা কথা উনুকিয়াই দিবলৈ বিচাৰিছোঁ যে যিদৰে পূজাৰ জাক জমকতা দিনক দিনে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে, তাৰ তুলনাত মানুহৰ মনত ভক্তি ভাৱ কিন্তু লোপ পাবলৈ ধৰিছে তাতে আকৌ এতিয়া বিভিন্ন আৰ্হিত বনোৱা মণ্ডপবোৰৰ নিজৰ ৰূপক লৈ হৰা জিকাৰ প্ৰতিযোগিতা বৰ্তমান যুৱচাম বিপথে পৰিচালিত হোৱাক লৈ বাৰে বাৰে প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈয়ে আহিছে পূজাৰ পৱিত্ৰ কেইদিন সুৰাৰ বিক্ৰীৰ অনুপাত বৃদ্ধি পায় দুৰ্ঘটনা তথা অপকৰ্মৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পোৱা পৰিলক্ষিত হয় কোনো কোনো ৰমনী গাভৰুৱে পূজাৰ কেইদিনত নিজক লৈয়ে পাতে ফেশ্চন শ্ব' এইবোৰৰ মাজত পূজাৰ পৱিত্ৰতা নিশ্চয় নাই পূজাৰ বিশেষ দিনকেইটা অপৱিত্ৰ হোৱাটো আমি কোনেও হয়তো ইচ্ছা নকৰোঁ। এইবোৰৰ উপৰিও আজি দুবছৰ মানৰ পৰা দূৰ্গোৎসৱৰ কিছুমান যোগাত্মক দিশও আমি লক্ষ্য নকৰা নহয় দূৰ্গোৎসৱৰ সময়ত অনুষ্ঠিত হোৱা শাৰদীয় গ্ৰন্থ উৎসৱ ( মেলা) সমূহে বৌদ্ধিক জাগৰণত উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ পেলায় এখন সমাজ এখন দেশ বন্দুকেৰে গঢ়িব নোৱাৰি, অধ্যয়ন আৰু শিক্ষাইহে সমাজ গঢ়ে পূজাৰ বিপনীসমূহত ওলোৱা পুতলা অস্ত্ৰ আপোনাৰ শিশুটিক তুলি দি আপুনি তেওঁলোকক কি হবলৈ উৎসাহ দিছে ? এবাৰ ভাবি চাইছে নে ? আপোনাৰ শিশুৰ মানসিক বিকাশত ইয়াৰ কেনেধৰণৰ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে এবাৰ ভাবি চাওঁক সেয়েহে " পুতলা বন্দুকৰ বিপৰীতে আপোনাৰ শিশুটিৰ হাতত এখন কিতাপ তুলি দিয়ক" এই উক্তিৰে অভিভাৱক সকলক অনুৰোধ কৰিছে দৈয়াং শাখা সাহিত্য সন্মিলনীৰ আগন্তুক শাৰদীয় গ্ৰন্থ উৎসৱৰ আয়োজক সকলে এক উদাহৰণহে আৰু এক লেখত 'বলগীয়া পদক্ষেপ এই লেখাৰ জৰিয়তে আমি সুবাসৰ পঢ়ুৱৈ সকলক এক অনুৰোধ কৰিবলৈ বিচাৰিছোঁ এক সুস্থ সৱল সমাজ গঢ়িবলৈ আপোনাৰ শিশুটিক এইবাৰ দুখনমান মূল্যৱান কিতাপ তুলি দি চাবচোন সিহঁতক কিতাপ পঢ়াৰ মাদকতা শিকিবলৈ দিয়ক "বুঢ়ী আইৰ সাধু" পৰা আৰম্ভ কৰি যিমান শিশু সাহিত্য আছে সেইবোৰে তেওঁলোকৰ মানসিক বিকাশত যথেষ্ট  সহায় কৰে আপুনি নিবিচাৰে জানো আপোনাৰ শিশু কালিলৈ দেশৰ সম্পদ হওক , নিজ মাতৃভাষাক ভাল পাবলৈ শিকক তেনেহ'লে আৰু পলম নকৰিব , নতুবা বেজবৰুৱা দেৱে ৰচনা কৰি থৈ যোৱা যুগান্তকাৰী সাহিত্য সমূহ মাত্ৰ সংগ্ৰাহলয়তহে স্থান পাবগৈ নতুবা ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিহে পঢ়িবলৈ পাব

আহক চোন আমি আজিৰে পৰা পণ লওঁ  দূৰ্গোৎসৱৰ শৌধ বজায় ৰখাৰ আৰু লগতে এখন অধ্যয়নশীল দেশ গঢ়াৰ


সৌৰভ জ্যোতি দত্ত
সম্পাদক
সুবাস

শৰতৰ অনুভৱ ( স্মৃতি প্ৰিয়া লাহন )


        শৰত মানেই যেন শ্যামল ধৰণ, জ্যোৎস্নাময়ী চন্দ্ৰাৱলী, সৌন্দৰ্যৰ মধুৰ মাধুৰী | শৰতৰ ৰিব ৰিব মলয়াৰ মধু লহৰত বংশীৰ বুকুত পঞ্চম সুৰৰ মূৰ্চনা তুলি আত্মবিভোৰ হয় বৰ্ণমালী | শেৱালী ফুলৰ মধুৰ সুবাসে দিয়ে আমাক শৰত অহাৰ বতৰা | নিশাৰ আন্ধাৰৰ সুযোগ লৈ ফুলা আমোলমোল গোন্ধেৰে সুবাসিত শেৱালী ফুলে ৰাতিপুৱা চোতালৰ দুবৰিডৰাৰ দলিচাত বুটা বাছে | শৰত কালৰ তৰা ভৰা আকাশৰ স্নিগ্ধ জোনাক নিশা শেৱালি ফুলৰ সুবাসে মন মতলীয়া কৰি তোলে সকলোৰে
ঋতুৰাণী শৰত আৰু শৰতৰ নৈসৰ্গিক শোভাত পৃথিৱীৰ ৰূপ শান্ত-স্নিগ্ধ। শেৱালিৰ গোন্ধই আগলি বতৰা দি যোৱা সময়ত বালীমাহী চৰাইজনীয়ে চোতালে চোতালে নাচি নাচি চিঠি বিলাই শৰতৰ। সেই চিঠিত আঁকি দিয়া শৰতৰ সৌন্দৰ্যই আমাৰ হিয়া নচুৱায়। নীলা আকাশৰ কপহুৱা ভাৱেৰে সেই সময়ত সোণত সুৱগা চৰায়। দূৰ সুদূৰৰ পৰা শৰালী হাঁহজাক উৰি যোৱা দেখিলে মনলৈ আহে হীৰেণ ভট্টাচাৰ্যৰ এফাঁকি কবিতা-
মোৰ ভিতৰৰ মানুহটো ধূলিৰ দৰে উৰে
স্বৰ্ণাভ প্ৰতিৱেশীৰ উদ্বেগৰ মাজেৰে।

    দৈত্য বিঘ্ন ৰোগ পাপ আৰু ভয় শক্ৰৰ পৰা যিজনাই জীৱন ৰক্ষা কৰে তেওৱে মা দুৰ্গা আৰু এই মা দুৰ্গাৰ আৰাধনা কৰা হয় এই শৰৎ কালতে ।। কাতি বিহুৰ দিনা তুলসী ভেটি বনাবৰ বাবে মাটি বিচাৰি দেউতাক বাৰে বাৰে আমনি দিয়া মুহূৰ্ত্বত মায়ে গালি পৰা দৃশ্যবোৰ মনলৈ আহিলে নষ্টালজিক হৈ পৰো
 ৰাতি ৰাতি শৰতৰ শেৱালিৰ গোন্ধ, ৰজনীগন্ধাৰ গোন্ধ যাওঁ বুলি যাবও নোখোজে। কেৱল বুকুৰ মাজে মাজে খলকনি তোলে।
শৰত কালতে আত্মা পৰমাত্মা মিলনৰ পূৰ্ণ সুযোগ আহে। শৰতৰ নিৰ্মল আকাশৰ জোনবাইৰ এমুখ হাঁহি আৰু প্ৰকৃতিৰ বুকুৰ শ্যামলী গহীন সাজে সদ্যস্নাতা নাৰীৰ দৰে পৃথিৱীৰ ৰূৰত ৰহণ সানে। শৰতৰ পূৰ্ণিমাত বাঁহী সুৰে হৃদয়ত খুন্দিয়াই আনন্দৰ অসুখ মেলে।

শৰত সদায় শৰতেই। এই আহে এই যায়। কেৱল মাত্ৰ দি যায় স্মৃতিৰ একো একোটা মূহুৰ্ত। এনেকৈয়ে শৰৎ আহে এন্ধাৰ নাশি পোহৰ সিছিবলৈ। হতাশা নাশি প্ৰেৰণা দিবলৈ। 


স্মৃতি প্ৰিয়া লাহন
যোৰহাট, টিয়ক
অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়